Caro, vliegende keep als Relief Courier
Afgelopen zomer was ik voor Selectcamp in de weer als Relief Courier: dat betekent veel reizen, op veel verschillende campings een aantal weken werken en weer door naar de volgende! Meer afwisseling krijg je nergens..
Begin april kwam ik aan in Frankrijk, op een camping waar voor de voorjaarsvakantie nog een hoop moest gebeuren. Dat is niet overdreven, want ik moest in mijn eentje 19 accommodaties klaar maken! Normaal gesproken gebeurt dit met meer collega's, maar als Relief Courier hoort dit soms ook bij je werk... Maar uiteindelijk geeft het een geweldig gevoel, als al je gasten lekker vakantie zit te vieren in een accommodatie die dankzij jouw harde werk helemaal in orde is! Lekker samen met de kinderen ravotten en van de glijbanen gieren, en als dank uitgenodigd worden voor het avondeten! Helaas was het tijdens hun etenstijd mijn receptie-uur en kon ik niet, maar de lieve kindertjes kwamen gewoon de pannenkoeken naar mij toebrengen :)
Samen met de collega's van Selectcamp en andere organisaties werk je in een internationale wereld, met vooral veel Engelsen. Hierdoor werd mijn bijnaam op de eerste camping al snel Dutchie #1, omdat ik in het begin de enige Nederlander onder het campingpersoneel was.
Net toen ik alles prima op orde had, kwam de volgende uitdaging op mijn pad. Je bent relief courier of je bent het niet! Ik mocht een week gaan knallen op een camping aan de Adriatische kust en daarna weer snel verder naar een andere camping vlakbij. Met z'n tweeën runden wij 'onze' camping en zagen de Selectcamp-gasten genieten! Dit keer was het een kleinere camping, maar daardoor had je juist weer meer contact met je gasten. Genieten!
Halverwege het seizoen heb ik toen nog een wissel gemaakt naar een camping aan het Gardameer: een fijne, kleine, vriendelijke camping waarbij ik zelfs door de animatie het podium op werd getrokken om mee te doen met de Minidisco!
Natuurlijk zijn er de moeilijke periodes, wanneer bijvoorbeeld een collega aan het einde van z'n werkperiode naar huis gaat. Maar ook
tijdens een feestdag waarbij je normaal bij familie of vrienden zou zijn, of zelfs een telefoontje van thuis: maar wanneer je tijdens dit gesprek iedereen over jouw mooie ervaringen (en het mooie weer) vertelt, dan fleur je zelf ook weer op!
Na vijf maanden zwoegen, zweten, bruin worden en genieten was het toch tijd om naar huis te gaan. Precies een kwartier voor mijn verjaardag kwam ik door de gate op Schiphol en stonden mijn ouders en vriendinnen klaar met muffins voor mijn verjaardag. Wat een top afsluiting van een topzomer!
Ciao! Caro
Nederlands
